Krótko: płyta 7,4 kW na jednej fazie wymaga przewodu 3x4 mm² i zabezpieczenia B32, na trzech fazach wystarcza 5x2,5 mm² i B16 na fazę. Przewód 3x2,5 mm² wystarcza tylko do ok. 3,7 kW.
Spis treści
Przekrój przewodu do płyty indukcyjnej zależy od mocy i rodzaju przyłącza. Płyta 7,4 kW na jednej fazie pobiera 32 A i wymaga miedzianego przewodu 3x4 mm² z zabezpieczeniem B32. Ten sam odbiornik na trzech fazach pobiera ok. 10,7 A na fazę, więc wystarcza przewód 5x2,5 mm² z zabezpieczeniem B16. Przewód 3x2,5 mm² nadaje się tylko do płyt do ok. 3,7 kW.
Przekrój przewodu do płyty indukcyjnej a moc i prąd
Punktem wyjścia jest moc przyłączeniowa z tabliczki znamionowej płyty. Prąd obliczasz ze wzoru: dla przyłącza jednofazowego I = P / 230 V, dla trójfazowego (obciążenie symetryczne) I = P / (√3 · 400 V). Dla 7,4 kW daje to 32 A na jednej fazie albo ok. 10,7 A na każdej z trzech faz. Dla 11 kW na trzech fazach wychodzi ok. 15,9 A na fazę.
Przewód dobiera się do obciążalności długotrwałej, którą podaje PN-HD 60364-5-52. Orientacyjne wartości dla miedzi w izolacji PVC przy dwóch żyłach obciążonych, w zakresie od metody B1 do metody C: 2,5 mm² – 23–27 A, 4 mm² – 31–36 A, 6 mm² – 40–46 A. Przy trzech żyłach obciążonych (przyłącze trójfazowe) wartości są niższe: dla 2,5 mm² ok. 21–24 A. Dokładną wartość dla swojego sposobu ułożenia sprawdź w tabeli normy.
Tabela: moc płyty, przyłącze, przewód i zabezpieczenie
| Moc płyty | Przyłącze | Prąd obliczeniowy | Przewód miedziany | Zabezpieczenie |
|---|---|---|---|---|
| do ok. 3,7 kW | 1 faza, 230 V | do 16 A | 3x2,5 mm² | B16 |
| 7,4 kW | 1 faza, 230 V | 32 A | 3x4 mm² (3x6 mm² przy długiej trasie lub ułożeniu w izolacji) | B32 |
| 7,4 kW | 3 fazy, 400 V | ok. 10,7 A na fazę | 5x2,5 mm² | B16 trójbiegunowy |
| 11 kW | 3 fazy, 400 V | ok. 15,9 A na fazę | 5x2,5 mm² | B16 lub B20 trójbiegunowy wg instrukcji producenta płyty |
Przy 11 kW prąd 15,9 A leży tuż poniżej 16 A, więc zabezpieczenie dobiera się wg instrukcji producenta płyty: B16 albo B20. Przy B20 obciążalność przewodu 2,5 mm² (ok. 21–24 A przy trzech żyłach obciążonych) nadal jest większa od prądu zabezpieczenia. Prace przy przyłączeniu płyty wykonuje osoba z uprawnieniami SEP.
Jaki przewód do płyty indukcyjnej: 3x2,5 czy 5x2,5
Pytanie „kabel do płyty indukcyjnej 3x2,5 czy 5x2,5” rozstrzyga rodzaj przyłącza. Przewód 3x2,5 mm² ma fazę, przewód neutralny i ochronny, więc obsłuży tylko przyłącze jednofazowe. Jego obciążalność (23–27 A) jest za mała dla 32 A płyty 7,4 kW, ale wystarcza dla obwodu 16 A. Taki przewód to np. YDYp żo 3x2,5 750 V w kręgu 100 m.
Przyłącze trójfazowe wymaga pięciu żył: trzech faz, przewodu neutralnego i ochronnego. Przy prądzie 10,7–16 A na fazę wystarcza 2,5 mm², a przewód 5x2,5 mm² łączy trzy fazy w jednym kablu. Przy jednej fazie i 32 A potrzeba 4 mm². Przy długiej trasie lub ułożeniu w izolacji termicznej wybiera się 6 mm², np. YDY-ŻO 3x6,0 750 V. Różnice między typami opisuje artykuł YDY, YDYp i YKY w instalacjach. Przewody tego rodzaju znajdziesz w dziale przewody instalacyjne.
Drugim kryterium jest spadek napięcia: ΔU = 2 · I · L / (γ · S), gdzie γ dla miedzi to ok. 56 m/(Ω·mm²). Dla prądu 32 A i długości 20 m spadek wynosi ok. 9,1 V dla 2,5 mm², ok. 5,7 V dla 4 mm² (ok. 2,5 % napięcia 230 V) i ok. 3,8 V dla 6 mm².
Zabezpieczenie płyty indukcyjnej: B czy C
Zabezpieczenie płyty indukcyjnej to wyłącznik nadprądowy o prądzie znamionowym dobranym do przewodu i mocy płyty: B16 w obwodach do ok. 3,7 kW, B32 przy 7,4 kW na jednej fazie, B16 na każdej fazie przy przyłączu trójfazowym. Charakterystykę B stosuje się do odbiorników bez dużych prądów rozruchowych. Charakterystyka C jest dopuszczalna, gdy zaleca ją producent płyty, ale wymaga sprawdzenia, czy impedancja pętli zwarcia zapewnia wyłączenie w wymaganym czasie. Różnice opisuje artykuł wyłącznik nadprądowy B czy C, a zasady doboru prądu dobór wyłącznika nadprądowego.
Do obwodu 16 A na jednej fazie służy np. ETI ETIMAT 6 1P B16, 6 kA. Wyłączniki o innych prądach i liczbie biegunów są w dziale wyłączniki nadprądowe.
Typowe błędy przy doborze przewodu do płyty
- Przewód 3x2,5 mm² w obwodzie 32 A: jego obciążalność długotrwała (23–27 A) jest mniejsza od prądu zabezpieczenia, więc zabezpieczenie nie chroni przewodu przed przeciążeniem.
- Przewód bez żyły ochronnej, np. dwużyłowy YDY 2x2,5 mm², w obwodzie płyty: płyta wymaga przewodu ochronnego.
- Pominięcie metody ułożenia. Przewód w izolacji termicznej lub w wiązce z innymi obwodami ma mniejszą obciążalność niż w tabelach dla metod B1 i C.
- Przyłączenie płyty trójfazowej do przewodu 3-żyłowego: brak żył faz L2 i L3 uniemożliwia poprawne zasilenie wszystkich stref grzejnych.
- Pomijanie spadku napięcia przy długich trasach: ułożenie 20 m przewodu 2,5 mm² obciążonego prądem 32 A daje ok. 9,1 V spadku.
Rozróżnienie żył na przyłączu opisuje artykuł kolory przewodów w instalacji elektrycznej.
Najczęstsze pytania
Jaki przewód do płyty indukcyjnej 7,4 kW?
Przy przyłączu jednofazowym (32 A) stosuje się miedziany przewód 3x4 mm² z zabezpieczeniem B32, a przy dłuższej trasie lub ułożeniu w izolacji 3x6 mm². Przy przyłączu trójfazowym (ok. 10,7 A na fazę) wystarcza 5x2,5 mm² z zabezpieczeniem B16.
Kabel do płyty indukcyjnej 3x2,5 czy 5x2,5?
Przewód 3x2,5 mm² nadaje się tylko do przyłącza jednofazowego i płyt do ok. 3,7 kW (obwód 16 A). Przewód 5x2,5 mm² jest przeznaczony do przyłącza trójfazowego płyty 7,4 kW lub 11 kW, z prądem do ok. 16 A na fazę.
Jakie zabezpieczenie płyty indukcyjnej 7,4 kW?
Na jednej fazie płyta 7,4 kW pobiera 32 A, więc stosuje się wyłącznik nadprądowy B32 i przewód 4 mm² lub 6 mm². Na trzech fazach prąd to ok. 10,7 A na fazę i stosuje się B16 trójbiegunowy.
Czy do płyty indukcyjnej wystarczy 2,5 mm²?
Tak, ale tylko dla przyłącza trójfazowego (5x2,5 mm², B16) lub jednofazowego do ok. 3,7 kW. Przy 11 kW zabezpieczenie (B16 lub B20) dobiera się wg instrukcji producenta. Przy 32 A na jednej fazie obciążalność 2,5 mm² (23–27 A) jest za mała.